Dy vite më vonë, në moshën 7-vjeçare, ai dëshmoi në gjykatë kundër nënës së tij, Amanda Lewis. Gjatë procesit gjyqësor, fëmija u kërkua të shpjegonte me një vizatim atë që pretendonte se kishte parë.

Në vitin 2008, Lewis u shpall fajtore për vrasje të shkallës së parë dhe u dënua me burgim të përjetshëm pa mundësi lirimi me kusht. Vendimi u mbështet kryesisht në dëshminë e djalit, i cili ishte dëshmitari i vetëm i drejtpërdrejtë.

Megjithatë, vite më pas çështja u rikthye në debat publik. Tetë vite pas dënimit, vendimi u vu në diskutim dhe u rishikua, ndërsa opinioni publik u nda në dyshime të forta.

Rasti ngriti një pyetje të vështirë juridike dhe psikologjike:
Sa e besueshme është dëshmia e një fëmije kaq të vogël në një proces penal kaq të rëndë?

Disa argumentuan se një fëmijë i vogël nuk mund të sajojë një histori kaq komplekse. Të tjerë theksuan se dëshmitë e fëmijëve mund të ndikohen nga faktorë emocionalë ose nga mënyra e marrjes në pyetje.

Ngjarja mbetet një nga rastet më të debatueshme në sistemin gjyqësor amerikan, duke ngritur pikëpyetje të forta mbi mënyrën se si trajtohen dëshmitë e të miturve në gjykata.

Na mbështesni duke prekur fotot më poshtë.
Faleminderit për përkrahjen tuaj!