Në momentin e ngjarjes, bashkëshorti i saj, Mario Merkuri, ndodhej jashtë banesës. Pas sulmit, i riu u largua me automjetin e tij, duke lënë celularin në shtëpi, dhe u drejtua për në Civitanova Marche. Automjeti u gjet pranë hyrjes së portit. Pamjet e kamerave të sigurisë e kanë filmuar fillimisht në hyrje të portit dhe më pas në momentin kur hidhej në det. Një regjistrim tjetër e tregon duke dalë sërish në sipërfaqe dhe duke u hedhur përsëri, pa u rishfaqur më. Operacioni i kërkimit u zhvillua nga zjarrfikësit, palombarët e Teramo, Garda Bregdetare dhe karabinierët. Trupi i pajetë u gjet një ditë më pas.
Aktualisht, Albana Kastriot ndodhet e shtruar në spitalin e Maceratës në gjendje të rëndë, nën kujdes intensiv. Familja, me origjinë shqiptare dhe prej më shumë se 20 vitesh në Itali, njihet mirë në komunitetin e Pollenzës. Për këtë ngjarje të rëndë flet në studion e emisionit me “Zemër të Hapur” mikesha e familjes, e cila rrëfen detaje dhe gjendjen e rënduar të nënës. Ajo tregoi se nëna nuk di asgjë mbi fatin tragjik të të birit, pasi ndodhet në koma.
“Ishim të gjithë në varrim. Kisha ishte plot e përlotë. Kam ndenjur për orë të tëra pranë vajzës, pasi qante. Do të ishte më bukur sikur intervistën ta kishit bërë me të rinj shqiptarë. Kam sjell 47 studentë nga Kosova dhe Shqipëria me bursë në Itali. Mikesha ime është në koma, pasi e kanë bërë operim. Nuk e di akoma që i biri nuk është më. Janë dy djem. Nuk e di se çfarë ka ndodhur. Aty ishte e ëma dhe i biri. Ajo fatkeqësisht shpëtoi. Kush ka fëmijë, nuk shkon gjithçka vaj. Ose do ketë qenë ndonjë incident, do ketë shtyrë të ëmën. Nuk e di se çfarë ka ndodhur.
Imagjino kur morën vesh se Riccardo kishte ikur nga shtëpia dhe policia kishte gjetur makinën në port, një grup të rinjsh shkuan atje me shpresën se mos e gjenin. Menduan se ishte fshehur. Telekamerat e kanë regjistruar se ai është hedhur, jo një herë, por për dy. Të gjitha mediat thonin; ai ishte i dhunshëm. Ai nuk kishte qenë i dhunshëm. Ish-e dashura e tij foli në kishë me fjalë shumë të mira. Kishin pasur një lidhje 2-vjeçare, problemet e tyre. Me rininë duhet të flasim, t’i qëndrojmë afër më shumë. Jo të presim momentin e fundit kur ndodh tragjedia. Të gjithë jemi fajtorë, edhe mënyra se si e gjykojmë. Mos të arrijmë deri aty sa të masakrohemi!”, e mbyll rrëfimin e saj mikesha e familjes.